Υπάρχουν αριθμοί που ενοχλούν επειδή είναι σωστοί. Ένας από τους πολλούς τέτοιους αριθμούς είναι ότι η Ελλάδα κατέγραψε το 2025 μέσο πληθωρισμό 21% στο βόειο κρέας. Ο υψηλότερος στην ΕΕ. Μοναδικός στο είδος του. Και δεν είναι σύμπτωση. Είναι αποτέλεσμα.
Για δεκαετίες, η ελληνική αγροτική πολιτική αντιμετώπισε την κρεοπαραγωγό βοοτροφία ως κλάδο δευτερεύουσας σημασίας. Ως παράρτημα της ΚΑΠ.
Η Ελλάδα δεν επένδυσε συστηματικά στη βοοτροφία. Δεν ανέπτυξε ολοκληρωμένες αλυσίδες εκτροφής και σφαγής. Δεν δημιούργησε συνθήκες κλίμακας που θα καθιστούσαν το εγχώριο βόειο ανταγωνιστικό. Αντί γι’ αυτό, εισήγαγε και στήριξε την κατανάλωση σε τρεις-τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες, με Γαλλία, Ιταλία και Γερμανία να κατέχουν ιστορικά τον κεντρικό ρόλο.
Αυτή η επιλογή φαινόταν λογική όταν οι τιμές ήταν σταθερές και η ευρωπαϊκή προσφορά αμείωτη. Τώρα που ο αριθμός αγελάδων στην ΕΕ υποχωρεί με ρυθμό 3% ετησίως, τώρα που η μείωση των βοοειδών επιταχύνεται παντού από τη Γαλλία ως την Ιρλανδία, τώρα που η διαθέσιμη προσφορά σφαγίων περιορίζεται δομικά και όχι κυκλικά, η απόφαση να μην παράγεις αποκαλύπτει την πραγματική της τιμή. Και την πληρώνει ο βοοτρόφος, ο καταναλωτής αλλά και το ίδιο το κράτος.
21% δεν είναι πληθωρισμός. Είναι στην ουσία κατάθεση χρέους που συσσωρεύτηκε επί χρόνια σε αποφάσεις που δεν ελήφθησαν.
Οι Γάλλοι το καταγράφουν με την ψυχρή γλώσσα της αγοράς. Οι εξαγωγές τους προς την Ελλάδα υποχώρησαν κατά 18%, χάθηκαν 600 τόνοι ισοδύναμου σφαγίου μέσα σε έναν μήνα. Η ερμηνεία είναι εξίσου ψυχρή. Demand destruction. Η ελληνική αγορά αγοράζει λιγότερο όχι επειδή δεν θέλει, αλλά επειδή δεν αντέχει οικονομικά. Στο κενό που αφήνει η γαλλική, η ιταλική, η γερμανική εκτροφή μπαίνουν φθηνότερες εισαγωγές. Πολωνία, Βαλκάνια, ό,τι βρεθεί με ό,τι αυτό σημαίνει για την ποιοτική στάθμη αυτού που φτάνει τελικά στο ελληνικό τραπέζι.
Και εδώ είναι η βαθύτερη ειρωνεία. Η Ελλάδα έχει τα εχέγγυα για την παραγωγή βόειο κρέατος. Αυτό που δεν έχει είναι μια συνεκτική αντίληψη για το τι σημαίνει κρεοπαραγωγός βοοτροφία και πολιτική βούληση να μετατρέψει αυτή την αντίληψη σε πράξη.
Ο πληθωρισμός στο βόειο κρέας στην τελική ανάλυση είναι σύμπτωμα μιας χώρας που αποφάσισε ότι η παραγωγή βόειου κρέατος είναι πρόβλημα άλλων.
Μέχρι που έγινε το δικό της.
